Bunu okuduğunda kafa sallayan, katılan ne çok olgun (ya da bilge, ne bileyim?) taklidi vardır kimbilir... (E, kimbilir tabi; mesela ben de onlardan biriyim çok muhtemelen...) Ne güzel yazmış şaiiirr! der, sonra da geçer gider, unutur... Olay gelip dayandığında "o başka" der, "amaaa..." der...

Ve geçişli işteş fiillerden yaratır, yakın dostum ve de edebiyat hocamın, yine yakın bir zamanda, aslında olmadığını ve olamayacağını teyid ettiği o ucubeliklerden...

Evet, güzel yazmış şimdi şair allah için...

Altına imza atmak yetmiyor ama. Fiili taşımak lazım...

Babayiğit miyiz biz peki o kadar??

Bilmem...? Herkes kendisine yapmalı bunun itirafını sanırım...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor