haykırtkan babanı sevmeni sevdim, valla yalan yok.sözüm zaten erkeklere değildi,erkek müsveddelerine idi.

Düşünüyorum da(descartes gibi değil ama)kadın ve erkekler, cinsiyetlerinden gelen doğallıklarını bir üstünlük nimeti saymadan,yanyana, omuz omuza ve efendice yürüyebilseler.kendi cinsiyetlerinde bir üstünlük ya da eziklik hissetmeden...

Ütopik mi oldu bu düşünmem.

(Thomas More'a rahmet okumayacağım.Ütopya değil.İnanıyorum.)

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.