''Bilinmezin ortadan kaldırılması''masum olan bir cümle.masumiyetine aldanma,zihnin alt taraflarına yerleştirilmiş,tabiata/doğaya ''batı'' yaklaşım tarzı,herşeye savaş açarak karşı çıktığı/onu rakip görerek anlamaya çalıştığı için...bilinmezliğin ortadan kaldırılması yerine içinde saygıyı barındıran ''bilinmezi bilinir kılmak''cümlesi daha iyi olacaktır.

Bilinmezi bilinir kılmak için oksijen tüplerine güvenmemek gerekir demiştim.Aklı başında dalgıçlar bilirler ki,oksijen tüpün(akıl,ilham,his,bilim......yine,ne dersen de) olsa da,oksijen solumaya devam etsen de yine de ''VURGUN'' yersin,derinlere dalmaya saygıyla yaklaşmadığın için.Bedenin derinlerden dolayı vurgun yemesi en nihayetinde fiziksel sonuçlara yol açar,çokda sorun değil,ancak aklın bilinmezlerin derinliğinde vurgun yemesi daha ağırdır.Akıl, hala sağlıklı bir şekilde çalışmaya devam ediyormuş gibi gözükür ve zaten aklın vurgun yemesinin ağır tarafı da budur.

O halde bilinmezlerin karşısında/bilinmezle karşılaşıldığında yapılması gereken;batılı anlayışta olduğu gibi,ona savaş açarak onu anlamaya çalışmak(ki çoğu zaman bu anlamak,onu yoketmekten geçer) değil,karşısında saygıyla durmak ve saygıyla onu anlamaya çalışmaktır.Bu öneri,sapına kadar ''batı'' yaklaşım tarzını benimsemiş insanlara/bizim insanlarımıza, batılılara bile değil, çok çocuksu ve hatta çok ilkel gelir.Zaten,ilkel -gelişmiş ayrımına yapan(özel anlamlarında) da batılı yaklaşım tarzıdır.

Bilinmezliğin ortadan kaldırılması değil,onun bilinir kılınması ya da onun doğasının anlaşılmasının ön şartı,SAYGI ve SABIRDIR.Belki o zaman,bilinmez ve hatta anlaşılmaz gibi gözüken çokça olgunun bilinir veya anlaşılır olduğunu görmeye başlarız.

''Saygının adı:bunu açıklayamıyorum/anlayamıyorum, Sabrın adı:ama anlayabilirim belki''dir.

Kim bilir?

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.