"Ömrümüz Ziyan"
Hüzünlü bir akşamdır yüreğimde bu şehir
Ardında bin ömür özetlenen
Şimdi yayılıyor acıları öksüzlüğümün
Hayat ; sisli, puslu yollarında bir nehir
Ömrümüz bir içimlik çayırdır pınarbaşında
Tophane'den bir seyirdir Bursa'yı
Çevirince başımı dağlara
Uğuldar kulaklarım onlar bunu bilmez
Dağlar dağlara bakar
Gökler yerlere
Nehirler kavuşurda nehirlere
Dağlar yerlere bakmayı sevmez
Yeşili terkederde dumanını terketmez
Dağlar ; ömrünüz heybetli ömrünüz ferman
Sonra kadınları gördüm bu kentte
Gözlerinde yeşil zeytin acısı
Daha dokunmadan algılıyorum.
Yüreğinde suskunluğun sancısı
Susuz nehirler gibi suskun
Vurgun denizler gibi yorgun gözleri
Susuyor dünya ağlarken kadın
Kulağımda çığlığı şizofren kocaların
Çizmiş siyah kavislerle karanlığını ömrün
Ömrünüz talan kadınlar ömrünüz ziyan
Artık zamanı değil ; çığlık çığlık susmanın
Bak erdem yalın sevgi yaban
Kadın ya çağdaş köle
Ya da kıdemsiz çoban
Ömrünüz kadınlar ömrünüz talan.
Bir de çocukları var bu kentin
Çiçek çiçek burcu başak
Ufak tefek taşlarıdır Bursa'nın
Türküsüdür yeşilidir rengi yitik adından kalan
Kimi simit satar, boyacıdır kimisi bulvarlarda
Ağlarken çocuklar duruyor dünya
Oyuncağı ekmek ayağı yalın
Ne gözünde fer, ne de yüzünde eser
Kalmamış çocukluktan
Ömrünüz yitik çocuklar ömrünüz yayan
Belli ki nasipsizsiniz vadedilen yarınlardan
Ve atılan boş nutuklardan
Hepsi yalan
Ömrünüz gülsün çocuklar
Ömrünüz hülyam
Sonra insanı gördüm
İnsanı tanıdım bu insan pazarında
Nokta menfaatlere virgül gibi kıvrılan
İnsanı gördüm pazarlarda satılan
Dostlarımda oldu çıkarsız menfaatsiz
Yüreği sıcak dostlarım yüreği temiz
Ve dostça bakan ne güzel gözleriniz
Nevbaharı gönlümün
Ömrüm narçiçeği güneşle gülümseyen
Ömrünüz dostlarım ömrünüz uzun
Ömrünüz evren.
"Adın Yağmur"
Adın yağmur damla damla büyüdün
Büyüdün sellerdeydin
Sen neredeydin
Gel gör ki yangınlarda yüreğim
Bir tutam sevdana vurgun
Islaklığı gözlerimdeydi hüznün
Gel gör ki kahırlarda yüreğim
Nice ağıtlar yaktım o yetim hecelerle
Yalnızlığında mahkum bu infaz gecelerde
Bir bilsen herşeyimde ne çoktun
Ama sen sen neden yoktun
Gel gör ki depremlerde yüreğim
Hoyrat mevsimler geçti ellerimden
Yalnızlığım tekil
Hasretim çoğul
Yıkık kentlerden geçtim
Nice kahırlar içtim
Bir bilsen herşeyimde ne çoktun
Ama sen sen neden yoktun.