yanlış hatırlamıyorsam pascal ın da bilimi bırakıp yaşamına dindar biri olarak devam etmesinin nedeni de tanrının varlığı ya da yokluğu durumlarının kendisine getireceği sonuçlardı...

aslında bana göre pascal yanılıyordu: sonlu aklıyla sonsuz hakkında doğruluğu belirsiz önermelerde bulunarak bilimden vazgeçmeye karar verdi...(galileo)

aynı şekilde, tanrıya inanma ya da ona itaat etme onu sevme nedeniniz güzel bir ölüm sonrası yaşam ise tanrı bu çıkar ilişkisinden hoşlanmayacaktır muhtemelen.. -gerçi burada da ben sonsuz güç hakkında önermede bulunuyorum- ama sonuç olarak tanrı gibi mükemmel bir varlık, sevilmesinin altında yatan bilinçaltı ya da bilinçli nedeni görecek, inanan insanın da anlık şüphhelerini gözden kaçırmayacaktır... bu durumda tanrıya bir olasılık hesabına göre saygı göstermek hem olasılık hesabının mutlaklığını gözardı etmek hem de tanrıyı bu hesabın bir parçası yapmaktan dolayı tehlikeli görünüyor...


bu arada ben de sangre ve dertsizcan arasındaki seviyeli diyaloğun sıkı takipçilerindenim umarım sürekliliklerini bozmuş olmam...