Koca şehirlerin ortasında yalnızdır insanlar ya da iki adımdan yakın aile fertlerinin içinde.Sonra yalnızlığından kaçmak için aynı insan, atar kendini kalabalıkların ortasına ama yine de kurtaramaz kendini yalnızlığından.(Kabul edilmiş ya da önceden onaylanarak kararlaştırılmamış her) yalnızlık,insanın belini büken ve çıkışı olmayan, adamı silikleştiren bir melankoli.

Son derece boğucu bir anlamsızlıktır yalnızlık,karanlık ve dipsiz,içinde binbir türlü şeytani hiçliği barındıran. Bir bataklık alanı, gömüldükçe gömülen ama dibine bir türlü varılamayan yosunlu balçık.Tenimize değdikçe iğrenmeyi bile beceremediğimiz zehir yüklü yosunlu bir balçık.Dibe çektikçe çeken,sardıkça saran yalnızlık,kendisinden kurtulmamızı istemezcesine yapışıp sarhoş eden asalak.

Yalnızlık;etrafında bir sürü, birbirine benzeyen bulmaktır. Artar yalnızlığı insanın, çoğaldıkça birbirlerine benzeyenler etrafında.Sonra etrafındakilere benzemeyen bulduğunda insan,birden yalnızlığından kurtulduğunu sanır.Sanır da,en büyük yanılgısı da budur aslında ‘’yalnızın’’(yalnız olduğunu sanmaktan daha büyük). Olsun çok da önemli değildir bu hata.Hem bu hata değildir ki;ilaçtır,devadır,kurtuluştur,ayaklanış ve dikleniştir ve haykırıştır gömülen o sonsuzmuş gibi gelen sessizliğe.Yalnızlığa,o dibini bulamadığımız dipsiz yosunlu balçığa,tiksinicesine bakmaktır benzemeyeni bulmak.Bulduğunu sanmak hissi.Bu da şeytani zehirlerinden biridir aslında yalnızlığın.Yalnızlık; adını, yalnızlaştırdığı insana unutturan bir illizyonist…

Düş? düş yakamdan dedirtmeyecek kadar,beni kendimden bi haber eden mi, düştür?
Onu düş sanmak bir düştür,en çıplak gerçeği ile beni sarmışken her zerremde.

Bir yalnızlık daha vardır…Hayatlarının bir bölümünde,planlayarak ve isteyerek yalnız kalan,adı tarihe malolmuş insanlarınki.O’na da eyvallah diyoruz,çokça kimselerin anlamadığı,adamı biledikçe bileyen ,farkındalığını artırdıkça arttıran ve insanı tek başına evrenin karşısına çıkartan ,korkusuzca.Evet olsa olsa o bir düş olurdu ,ama sevilen bir düş, sevindiren bir düş.

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.