|
ömrün acıyan yanı
kasırgalar arasında
hayat yoğunluğundan değil
ruhumuzda kaybolduk umarsızca
her buluşma anı
yağmurla yıkadı diyorlar beynimi
susmak gerekiyorsa yıldırımlar düşüyor içime
... bu da benden ...
kendi ellerimle yazdım isyanımı çığlıklarımı kelimelerle boğdum iki harf arasına sığdıramadım anarşist ruhumu ...
|