kitabın içindeki ayrıntılar değil bütünü, insanı gruplara ulaşmaktan alıkoyuyor.
hiç bir hak ya da haksızlık için biraraya gelmeyi umutlu kılmıyor.
birilerinin yazarı, sesi, görüntüsü ya da inancı olmanın anlamsızlığını şok dalgaları ile ortaya vuruyor.
okumadan da okuduktan sonra da hiçliğini insanın biliyorsun
ama hiçlik nedense bir yerlerde heplik halini nasıl alıyor???