İntihar ancak bir inançsızlık hali olabilir en başda tanrıya sonra doğal olarak tanrı olmayınca kendiside çok anlamsız olacağı için kendine bu bir süreçdir tabi.Bu duruma gelmeye sebep her işde olduğu gibi bütün bunların anlamını anlamaya çalışırkende akıl ve mantık yürütmekden gelir. Halbuki sadece bu işde akıl ve mantık yürütmemek gerekir bence çünkü hayata gelişimizi bir düşününce anlıyorsunuz; Mesela kücük cocuk anne yada babasına sorar ben nasıl oldum yada nerden geldim diye cvp: seni leylekler getirdi yada karnımdan cıkdın oğlum gibi hep kaçamak cevaplar olur, cevaplayan kişi bu kaçamak cevaplarına rağmen utanır yada biraz mahçup olmazmı, yani gerçek utanılcak yada ayıp birşeymiş gibi saklanır söylense cocukda aşşalık bi durum ve nedense baba ile anneye karşı bir öfke yada nefret uyandırcakmış gibi bi durum oluşur o yuzden herkes bundan kaçınır, halbuki gerçeği söyleseler gerçekden cocuk öfke nefret ile doğal olarak dolacakdır, cocuğa kimse bunu öğrendiğinde nefret et öfke duy demez ama nedense cocuk bunu hisseder, herhalde olsa olsa kendisini aşşağılık bir durumda hissedeceğidendir. Sonuç olarak bütün bunları genel olarak düşünüp algılayabildiğimizde şu çıkıyor meydana sanki birşey sadece benim varlığım konusunda şüphe etme akıl mantık yürütme diyor senin hayata gelişini de öyle bir yaptımki bak onuda konuşamıyor akıl mantık yürütemıyorsun. Bir Yaratıcı ya inanmamak ile kendi yaratılışı aynı derece rezilce. Tam tersi şekilde Yaratıcıya inanmak ve kendi yaratılışı hakkında konuşmamak yani akıl mantık yürütmemek de aynı derece de guzelce.Okuyup bazıları şunu düşünebilir madem öyle bunları aklınla düşünüp bu sonuca varmadınmı hayır varmadım çünkü bende herkes gibi; daha cinselliğin c sini bilmezken aklım hiç kesmezken ben nasıl oldum diye soranlardanım ve böyle yaratıldığımı gerçekden o anda öğrensem o en akılsız ve saf halimle bile beni ilk meydana getiren anne ve babama karşı öfke duycağımı bilenlerdenim. Şimdi hal böyleyken kendi ana babanın bile senin nasıl olduğun gerçeğini saklarken yaratıcınında bütün bunları saklamasının bir sebebi olabilir. Çünkü bütün insanlarda bunu yapıyor kendi oluşum anını düşünmek bile istemıyor kacınıyo konuşmuyor ama başka birini meydana getirceği zaman bunu hayatta alabilceği en gusel hazla yapıyor ve dalga geçer gibi saklıyor Buradan sonuçla Tanrı da bizimle dalga geciyor diyemesemde kesin sonucdan emin değilim, ne olduğunu bilemiyorum ondan eminim. (aklım ,fikrim bir türlü bunu anlamıyor doğal olarak yokmuş gibi geliyor ama işde asıl yanılgıda burada başlıyor) Karışık yada anlamsız olduğunu düşünen arkadaşlar varsa bana sadece şunu açıklasın yeter; Neden cinselliğin c sini bilmeden ve akıl fikir sahibi olamaycak kadar küçük bir cocukken dahi gerçekden nasıl meydana geldiğini öğrenirse insan kendini yapanlara kızar, öfkelenir veya kendini aşşağılık hissederki