Rüyalar çok ilginç.Gece derin bir uyku.saniyelik bir anda sen nerelere gidip kimleri tanıyorsun.Ve o an uyandığında rüyaların gerçek yaşam gibi ne kadar ayrıntılı olduğunu görüyorsun ; telefon numaraları, adresler, yemek tarifleri, ders notları daha birsürü şey.
Hatırlayamamak da kötü tüm bunları gerçi hatırlamak daha kötü.Çünkü garip bir dünya kuruluyor sana, uyandığında herşeyi hatırlarsan yaşadığın dünya altüst oluyor, beyin devamlı rüyalar alemi ile boğuşuyor.
İki ayrı yaşantısı var insanın bana göre kim ne derse desin
biri; her ne kadar kendi kontrolüm altında yaşamım -verdiğim kararlar doğrultusunda- dese de yine de tek hakimi olamadığı günlük yaşamı
diğeri de; her türlü yaygaraya, saçmalığa, bilinmeze, buğuya rağmen yine de sözünü geçiremediği rüyalar alemi.
Öyle ya da böyle insan söz geçiremiyor ne yaşamına ne rüyasına
gerçek zaten insanın düşüncelerini duyularıyla kontrol ve teyit etme güdüsü -bence-o sebeple rüya da yaşadıklarımız da bir hayali izdüşüm işte bizden geriye.Vardım gördüm, duydum, yaşadım ve öldüm.İşte hepsi bu.Bir çift ayakkabı evimizin önünde, garip garip bakınır gelen geçene, sessizliğiyle duyurur nihayi sonu selalar yerine.