ümit yaşamın bir parçasıdrı güya..oysa ümit işkencelerin anasıdır...cennet dediğin zavallı insanların bir ümit bağıdır...ama keşke o zavallı insanlar gibi bir ümidim olsun diye umuyorum....lakin ümitler son ihtimallerini kullandı...samimice diyorum ölümü arzuluyorum....

ölüm yakında beni yanlış bir öyküden kurtarıp bilinmez bir labirente mahkum edecek...o labirent yarsızlığın devası olacaktır...