İnsanlık, tarihi boyunca dini inançları gereği tanrısına o dönemde kendisi için en değerli olan varlığını kurban etti. İlkel komünal dönemde zorla elde edebildiği yiyecekleri, ardından toplumun sağlıklı bireylerini. Aile kavramının gelişmesiyle de aile fertlerinden biri seçilmeye başlandı kurban olarak. İlerleyen dönemlerde mülkiyetle birlikte bireyselliğin de yerleşmesiyle yavaş yavaş, kendini kurban etmeye başladı tanrıya insan, tüm ömrünü tanrı için çalışmaya adayarak. Çağımızda ise hiçbirşey kalmadı insanın elinde ve en yüce varlığını olan, içselleştirdiği tanrısını kurban etti dine, böylece son din olan ateizm doğdu. Belki de tanrı tanımazlık aslında kendisini tanımamasıdır insanın.