Bak, aslında ne kadar güzel bişey demişsin bence... "Barış çubuğu" tüttürmek... Keşke bunu yapabilecek kadar "erk"in bizde olduğuna aysaydık... Burası kadar kaotik ve de kilit bir toprağın neredeyse olmadığına, ve alet olarak HİÇBİRŞEY olacağımıza bir aysaydık... Onun bunun şunun değil, insanca bir varolmanın peşinde olmamız gerektiğine, çıkarlar çatışmasında kararlılıkla bazı şeylere hayır dememiz gerektiğine, bunun için de "kimin eli kimin cebinde, gelinini seven kaynana, söyle o kaç lira istesin" programlarına bakmamamız, ama "düşünmemiz" gerektiğine o minnacık beyinlerimiz bi kesseydi....

Barış çubuğu ile ne biçim kafa yapardık şimdi... Yatağa girdiğimizde kafamızdaki "huzur" olurdu... Varettiğimiz çocuklar için "ben ne yaptımmmm!!" demezdik... Affet, bana ütopik geliyor bu işte... Öyle çünkü, öyle... Sahiden üzgünüm...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor