23-03-2007, 15:55
|
|
|
Alıntı:
titania´isimli arızadan alıntı
Gün geçtikçe bana benzeyen,yaşayan ama sessizliğinde boğulan bir evde
Yani bende
Gün geçtikçe azalıyor misafir sayısı
Kimseyi sakini yapamıyorum kalbimin
Bir gariplik var bilmiyorlar
Ne ev ne ben
Gittikçe benziyoruz birbirimize
Ve belkide ben yaşayıpta konuşan hiçbirşeye alışamıyorum.
.................................................. ...............
''aptallığımın yüzsüz yüzü,piçliğinin bacak arasında kurban oldu''
üzgünüm kendimi tutamadım düştüm ellerine
.................................................. ...
aylin
|
Çok güzel yerleştirilmiş kelimelerle, kuyumuzun içinde sessiz bir yankı oluşmasını sağlayan bir şiir, yazana teşekkür ederiz nerde olduğumuzu hatırlattı |