Türkçe, bazıları bana kızacak belki şimdi ama, belki dünyanın en kurallı ama en zor dillerinden biri. Bunun ötesinde Türkçe kendi içinde, öz Türkçe kökenli kelimeler gözönüne alındığında, sözcük dağarcığı olarak da, türetme olarak da, ikame kullanılacak kavramlar olarak da maalesef sığ bir dildir. Özellikle düşünsel kavramlarda bu böyle. O nedenle Türkçe zaten arı kalmış, kalabilmiş bir dil değil ki. İçinde binlerce Arapça-Farsça-Osmanlıca sözcük var. Geçen yüzyılda eklemlenen Batı kökenli teknik kelimeleri saymaya zaten gerek yok... Türkçenin, özellikle yabancı dil bilen kişilere göre, bir ifade kısırlığı var. Peyami Safa romanlarında kalan ibarelerle ifade edemiyor yeni kuşak kendisini, o nedenle de kendi dilini yaratıyor diye düşünüyorum. Ayrıca eğer "bir dil bir insan" gibi bir saçma slogan yerleştirmeye kalkışılırsa, başka ne olacaktı ki, elbette bu körüklenen bir özenti olacaktır. Çocuklarımıza haftanın 30 küsür saati İngilizce müfredat yapan bir okulu kurtarıcı olarak görüp sonra da "amanın Türkçe elden gidiyor!" feveranları biraz trajikomik...

İşin kötüsü, çok temel kuralların bile verilmemiş olması. İnternet ve MSN dilini saymayacağım bile, ama birleşik yazılan iyelik bildirimi -de/-da ile ayrı yazılan dahi anlamındaki de/da'nın karıştırılması bazan bilimsel sitelerde yazanlarda dahi karşıma çıkınca üzülüyorum. Acaba kaç tane gelişmiş ülkede üniversitede, 12-13 yıllık temel eğitimden sonra bile hala çocuklarına dilini ve tarihini öğretememiş olma paranoyası yaşanıyor ki? Meslek öğrenmesi gereken çocuklara hala Türkçe ve İnkılap tarihi dayatmak neyin nesidir? Saçmalık bunlar...

Türkçe doğru kullanılmıyor çünkü doğru öğretilmiyor da ondan. 10 yaşındaki kızımın eski sözcük dağarcığı şu anda 16-22 yaş grubundaki gençlerden daha fazla. Okumayan bir toplumda ne olacak? Olsa olsa geyik, sığlık ve aşınma olur... İhtiyaç o yöndedir de ondan... O kadarına demek ki gerek yoktur, onlar da keser atarlar... Diye düşünüyorum...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor