"iki kere intihar fikri. ikincisinde, hala denize bakarken, şakaklarinda ürkütücü bir yanık hissi.
insanin kendini nasıl öldürdügünü şimdi anlıyorum. yine sohbet, laf çok ama söylenen az.
karanlıkta yukarı güverteye tırmanıyor, calısmamla ilgili bazı kararlar verdikten sonra günü deniz, ay ve yıldızların karsısında bitiriyorum.
su yuzeyi hafiften ısıltılı ama derindeki karanlıgı hissediyorsunuz. iste deniz bu ve ben denizi bunun icin seviyorum!
yasama cağri, ölüme davetiye."

amerika günlükleri'nden

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt