öğrenciyken nietche nin "sabahın gizeminden doğanlar" diye bir kitabını almıştım; o zamanlar karamsardım ve netche nin sözleri hoşuma gitmişti ( galiba "insanca, pek insanca"nın içinden bir parçaydı). ama artık netche yi pek tutmuyorum; sonra çok ağladı ama "nietche ağladığında" bile sempatik olamıyor; ben de ne yapayım, fikrimi değiştirmedim tabi. şimdi gidip "freud"a sorsan oda aynını söyleyecek (ağladığında dr bauer vardı; o her öğrendiğini gidip freud a yetiştirmiştir, herzaman olduğu gibi) madem bauer ilk elden tanık ona soralım diyeceksiniz ama önceden belirtmeliyim ki bauer migren yüzünden, olduğunda ısrar ediyor!

promete o olaydan sonra tam tanrı olmuş? epimerus da ilginç bir ayrıntı?
zeus un babasını da sevmemiştim zaten!