İnandığınız değerleri tartışmaya açmanız, aslında kendi inancınızdan hâlâ şüphede olduğunuzu gösterir. İslâm da tartışma yok, tebliğ vardır. Birisi gelir de size bir şey sorarsa, bildiğiniz kadarıyla cevap verir bırakırsınız. Hiç kimseyi inandırmak mecburiyetinde olamadığınız gibi, hiç kimse de sizin inandığınıza inanmak zorunda değildir.

Din subjektiftir. Bilimsel yaklaşımlarla varlığı veya yokluğu kesin ıspatlanamaz. Kabullenmek, kişinin kendi insiyatifine kalmıştır. Her insanın din karşısında bir konumu vardır. Mevzuyu bu noktadan kavramaya gayret eder. Bu konumlar kişiden kişiye değişir. Eğer insanların inanması için Kitap ve tebliğ tek başına yetseydi, Kur'an ı okuyan, Hz. Peygamberi gören/dinleyen herkes istisnasız müslüman olurdu. Bu durum da insanın kendi insiyatifni kullanma ve sorumluluk alma durumu havada kalırdı.

Eğer inancınızı tartışmaya açmışsanız, karşıdan gelebilecek ve sizin hoşlanmayacağınız tepkilere hazır olmalı ve bunlara cevap verebilecek yeterlilikte olmalısınız. Muhatabınız bir soru sorar. İslâmi literatürde de bunun bir cevabı vardır. Verip beklersiniz. Kabul eder veya etmez, o muhatabınızın bileceği husustur. İnancınızı veya düşüncenizi kanıtlamak için bin dereden su taşımaya ihtiyaç yoktur. Bu foruma üye olup yazan herkes, muhatabının ne yazdığını anlayacak kadar akıl sahibidir. Arada yanlış anlamalar olabilir. Bu durumu da muhatabınıza bir dayatama içine girmeden eskilerin deyimi ile "Lisân-ı Münâsip" ile önlemeye çalışırsınız.. Detaylara inildikçe tartışılan ana mevzudan uzaklaşılması, hatta bir süre sonra fikir tartışmasının yerini bir ego çatışmasına terketmesi, maalesef forumların alın yazısı olmuşa benziyor.

İnancınızı tartışmaya açmışsanız ya olanlarla mücadele edebilecek birikimde olacak, yada kendinizi benim gibi yeterli donanımda görmüyorsanız, böyle bir tartışmanın içinde olmayacaksınız. Mesajınızda "Saygı" dan bahsetmişsiniz. Hiç kimse inanmadığı/kabul etmediği şeylere saygı duymaz. "Duyuyorum" diyen ya eblehtir, yada Tilki...

Saygı, insanların herhangi bir Din veya fikre inanma ya da inanmama haklarına gösterilir.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.