Alıntı:
sakin´isimli arızadan alıntı
herkes konunun bhir yerinden tutunca biraz da karşılıklı atışmalar girince araya bayağı dallanıp budaklandı ama neyse.
ben ateistlere daha doğrusu ianaçsızlara samimi olrak merak ettiğim bir soru sormak isterim umarım yanlış anlaşılmaz ve samimi cevaplar veririsiniz;
tanrıya dinlere inanmamak sizi bir boşluk içindeymiş hissine kaptırmıyor mu? yani ne bilim hani bazı zamanlar olur insan yapayalnız olduğunu hisseder çaresiz kalır öyle anlarda daha çok ianamak ister ve belki de bilinçsizce de olsa allaha yalvarır insan olduğunu hatırlar yada yaratıcının bizi doğuştan inanma bilinciyle yaratığı için olur bu belkide inanmayanlar bunu bilinç altına iter de sonra böyle ortaya çıkabilir
tamam sadece çaresiz kaldığınız için tanrının varlığına inanmayı reddecek kadar dürüst onurlu olabilirisiniz yani iki yüzlü olmamak adına da ondan uzaklaşıyor olabilir misiniz acaba merak ettim işte. saygılar
|
Ben bu soruyu kendi adıma ‘’hayır’’ diye cevaplayabilirim. Çünkü tanrının olmadığını artık biliyorum. Ne zaman ki tanrı inancımı yitirdim, işte o zaman çaresiz kaldığım anlarda, zorda kaldığım zamanlarda, başka birine umut bağlamak yerine kendim uğraştım, o gücü başkasında değil de kendinizde bulduğunuz an, işte sizin gerçeğe bir adım daha yaklaştığınız andır. Bütün herşeyi kontrol eden bi tanrı inancı insanlarda ki sorumluluk duygusunu zayıflatır. İnsanları biraz incelediğimiz zaman bunun doğru olduğunu görebiliyoruz zaten. İnsanlar dışarıdan gelebilecek herşeyi tanrıdan bekliyolar, kendileri istedikleri şey için uğraşmıyolar bile. Ben siz böylesiniz demiyorum, ama gerçekten koyu inançlı insanlar böyledir. İnsan kendi kendisinin efendisi olduğu taktirde, dışarıya bağımlı olmayacaktır. Kendi kendilerini yönetemeyen insanlar, kendilerine ‘’efendiler’’ tanrılar’’ yaratırlar. Ve daha sonra buna gerçekmişçesine inanırlar.
Alıntı:
sakin´isimli arızadan alıntı
işte benim de hep savunduğum buydu yani din dinin kuralları o kadar yozlaştırılıyor o kadar yanlış aktarılıyor ki benim de uzun süre inanıp inanmama ikileminde kalamama neden oldu etrafımdaki kendilerince dinini yaşlayanların halini düşüncelerini gördükçe soğuyordum dinden yineden inanıyordum vardı mutlak ve tek bir yaratıcı ama onu herkes farklı şekiller de hissedr inanırdı neden herkesin aynı şekilde yanlış inanışa sahip olması istenirdi çok saçmaydı bu
ama öğrendiğim birşey var dinimin bildiğim kadarıyla kurallarının hiçbiri akılla mantıktan uzak değildi sadece akıl ve mantıktan yoksun kimseler tarafından saptırılmıştı.tamma da başkalrı dini yanlış aktarıp yanlış anlaıyor ve bu bana hiç uymuyor diye ben neden dinimden inacımdan vazgeçeyim.tam tersi doğrusunu anlayıp doğrusunu yansıtmalıyım aslında diye düşündüm.
diğer müslüman ülkelere göre ülkemizde müslümanlığın daha iyi yaşandığı yaşandığı söylense de çok yanlış yaşanıyor ülkemzde de allah ile kul arasına girenlere umut bağlanıyor hala.hiçbirşeye ihtiyacımız yok oysaki ona inanamak için bize şah damarımızdan daha yakınken o neden ararız onu başka şeylerde yerlerde.onlar yanlış yaşıyor diye buna tepki olarak inamamak yerine doğrusunu bulabilmek için inanmayı seçtim
|
Bence siz kuranı ve hadislerin bi çoğunu okumamışsınız. Eğer okusaydınız bunları söylemezdiniz. İslam Araplara inmiştir, ve islamı en iyi, en doğru yaşayan millet yine Araplardır. Zaten anadilleri olan Arapçayı en iyi Araplar anlayabilir, sezebilir. Diğer Müslüman ülkeler, Türkiye’yi Müslüman bi ülke olarak görmezler bile. Türkiyede ki İslam anlayışı değiştirilmiştir, ılımlaştırılmıştır. Gerçek İslam arap ülkelerinde yaşanıyor. Zamanı geldiğinde, kuranda ki çelişkili ayetleri, günümüze uymayan şiddete yönelik ayet ve hadisleri yazarız merak etmeyin. Bence Türkiyede ki bi çok kişi gerçek islamı öğrenmelidir. Türkiye islamı yaşamıyor.
Alıntı:
sonsuz´isimli arızadan alıntı
son 3 cumlene tamamen katılıyorum (tanımların sozlukte olmasının senn açından onemli olmaması ve her tanımın dogma olması onermelereine karşı soyleyebileceğim tek şey şuan bir 'tanım' yapıyorsun..)son cevabım sizin inancınız size benim inancım bana sozune seni davet ediyorum .cunku senin birşeye doğru deme hakkın varsa benimde birşeye doğru deme hakkım var..heriey yorumsa neden senin yorumun benim yorumumdan ustun oluyor..
|
Bakın anlaşamıyoruz sanırım. Ben tanımlar dogmadır derken ‘’tanım’’ yapmıyorum, yorum yapıyorum. Eğer siz tanımlar dogma değildir diyosanız, bu yorumlarımız tartışılır ama burası din ve ateizm tartışma konusu olduğu için, burası doğru yer değil. Örneğin ateist kelimesini ele alalım, bu kelimenin sözlükte ki anlamı; tanrıya inanmayan, teistlerin kabul ettiği tanrı inancını reddeden anlamındadır. Ve bu tanım dogmadır, hiç bi şekilde değiştirilemez. Ama bi Müslüman çıkar der ki; ateist demek tanrıyı inkar eden, şeytanın oyunlarıyla kandırılmış kişidir. Bu tamamen Müslüman’ın yorumudur. Ve bu yorum doğrultusunda o kişiyle tartışılır.
Şimdi sizin inancınız size, benim ki bana meselesine gelelim. Benim kimsenin inancını değiştirme gibi bi amacım yok, sadece burada ki üyeleri biraz daha düşünmeye sevk ederek, insanların yorumlarını okumak istiyorum. Böylece kendim de bişeyler öğrenebilirim öyle değil mi?? ‘’Benim inancım bana, senin ki sana’’ derken, zaten benden hiç bişey öğrenmeyeceğinizi ve öğretme gibi bi niyetinizin de olmadığını da söylüyosun. O zaman sizin bu tartışmaya girmenizin de anlamı pek kalmıyor öyle değil mi??
Ben yorumumu bilimsel olarak kanıtlıyorum ama siz kendi yorumunuzu kanıtlayamıyosunuz malesef. İşte bu yüzden benim yorumum sizinkinden üstün durumda oluyor, anlaştık mı şimdi!! Siz iddialarınıza destek bulamıyorsunuz. Çünkü zaten öyle bi destek yok, sadece kulaktan duymuşsunuz Darwin’in Türkleri aşağıladığını ama kendi yazdığı yazıya bakınca öyle bişey olmadığını görüyoruz. İşte biz buna kanıtlamak diyoruz. Umarım söylediklerim anlaşılmıştır, şimdi din ile ilgili konulara dönelim.