herkes konunun bhir yerinden tutunca biraz da karşılıklı atışmalar girince araya bayağı dallanıp budaklandı ama neyse.

ben ateistlere daha doğrusu ianaçsızlara samimi olrak merak ettiğim bir soru sormak isterim umarım yanlış anlaşılmaz ve samimi cevaplar veririsiniz;

tanrıya dinlere inanmamak sizi bir boşluk içindeymiş hissine kaptırmıyor mu? yani ne bilim hani bazı zamanlar olur insan yapayalnız olduğunu hisseder çaresiz kalır öyle anlarda daha çok ianamak ister ve belki de bilinçsizce de olsa allaha yalvarır insan olduğunu hatırlar yada yaratıcının bizi doğuştan inanma bilinciyle yaratığı için olur bu belkide inanmayanlar bunu bilinç altına iter de sonra böyle ortaya çıkabilir
tamam sadece çaresiz kaldığınız için tanrının varlığına inanmayı reddecek kadar dürüst onurlu olabilirisiniz yani iki yüzlü olmamak adına da ondan uzaklaşıyor olabilir misiniz acaba merak ettim işte. saygılar

"kendi kimliğini ötekinin varlığına göre konumlandırmak hastalıktır. kimliğini yaşatman için sana bir düşman gerekiyorsa, senin kimliğin hastalıklıdır"
hrant dink