Hayatımın arkasına koyabileceğim bir yaşam yaşar mıyım , ya da bu kadar baskın bir hüznü inadıma rağmen atamayıp uygun olur mu koymak bilemiyorum ama ölüyorken hep fondan Mozart'ın Requiem eserinin 1. bölümünü : Introitus 'un çalmasını çok düşündüğümü söyleyebilirim .

Şimdi yazarken de düşündüm ki yahu amma ego be ! Ben ölüyorum diye Mozart koroyu ağlayıtor iyi mi ? Bütün ömrü bir hiç olsa kişi , ölürken bu müziği duyunca "vay anasını ben neymişim be " der ; benim ki de o misal .

Sıkıntı, gerçekliğe sinmiş hiçliğe dayanır . - Kierkegaard -