Ne zaman görsem mavisini kuşlara öykünürüm.
Kanat süzüp şöyle yedi tepe üzerinden.

** Gözlerinin benimle konuşabilmesi amacıyla; dudaklarını birleştirdiğinde bin yüzlü bir aynayla yakaladım bakışlarını. Ve gözleri benimle konuştu... Nietzsche