benim daha önce de bir sorum olmuştu. fakat asıl sorulması gereken ortam burası olsa gerek bu gereksinim karşılandığı için teşekkürler sn sangre.

islam dininde ve diğer tek tanrılı dinlarde insanların öldükten sonra bedenin toprak altında çürüdüğüne ancak ruhlarının yaşadığına ve kıyamet günü geldiğinde bu dünyada yaptıkları sevaplara veye işledikleri günahlara göre cennete veya cehenneme gideceklerine ve ebediyen orada kalacaklarına iananılır.ölümden sonrası için her türlü inanış kendine göre bir inanış içerisindedir.ancak inanmayanlar için bu nasıldır diye tekrar sormak isterim.sadece merak buyurduğum için soruyorum başka amacım yoktur yanlış anlaşılmasın.

inançlı biri olarak ianandığım kutsal kitabın açıklamasına iananıyorum.ve ruhun ölümsüzlüğüne inanıyorum.insan bedeni bir emanet ve belli bir süre sonra geri alınıyor bizden.ancak bedenimizin yok olmasıyla yok olmuyoruz.o bedeni tamamlayan ruhumuz bedenimizin bir parçası değil o yüzden yok olmaz.ölen hiç yaşamamış gibi gelip geçmiş olmaz.öyle olsaydı kimsenin tarihi geçmişi olmazdı herhalde.uzun yıllar önce ölüp de hala bilinen tanınan okunan dinlenen anılan hatırlanan inasanlar ruhun ölümsüzlüğünü kanıtlar bence.ölümün yok oluş olduğu inancı korkutur bizi hayata hiç ölmiyecekmişiz gibi sarılmamıza neden olur hiç ölmiyecekmişiz gibi yaşayınca öyle olacağını düşünürüz herhalde bu yüzden ölüm kapıya dayanmadan düşünmeyiz inanmayız görev ve sorumluluklarımızı yerine getirmeyiz herhalde.
inanan inamayan herkesin düşüncelerini bilmek isterim.

"kendi kimliğini ötekinin varlığına göre konumlandırmak hastalıktır. kimliğini yaşatman için sana bir düşman gerekiyorsa, senin kimliğin hastalıklıdır"
hrant dink