ölüm, kirmizi bir elmayi di$lemek kadar kolaydir...Mühim olan ,bu basit faaliyeti mümkün oldugunca erteleyebilmektir..Zor olani sevmez mi insan?Nefes almak bile yeri gelince yormuyor mu zaten bizi? Kokularin bittigi ve ba$ladigi yer aynidir,yani beyin..Ama dü$ünen bir varlik olarak beyine gerekli yada gereksiz korkulari sigdirmak bizim suçumuzdur.Aslinda onlarda olmasa ya$amak için hirslanmak bir bakima imkansiz..$ahsen ölüme kar$i kendimi hiç hazirlamadim ve gelecegi günü dört gözle beklemiyorum..$imdilik misafir olarak bulundugum dünya beni iyi kötü agirliyor.Onun benden ,yahut benim ondan $ikayet etmeye ba$ladigim an yapacagim tek $ey ceketimi alip yerin dibine girmek olabilir sadece