Hakikat şu:biz hayatı seviyoruz,ne ki hayata değil sevmeye alıştığımız için.

Bazıları kendi hakikatleri ve zaferleri uğrunda pek yaşlanırlar.Dişsiz bir ağızın artık her hakikati söylemeye hakkı yoktur.

Yürümeyi öğrendim:öğrendim öğreneli koşar dururum.Uçmayı öğrendim:öğrendim öğreneli ihtiyacım kalmadı,yerimden kımıldamak için itilmeye.

Ne vakit,şu ağacı ellerimle sarsmaya kalksam gücüm yetmez buna.Lakin bizim görmediğimiz rüzgar onu hırpalar ve istediği tarafa eğer.İşin kötüsü biz en çok görünmeyen ellerce eğilip bükülür ve eziyet görürüz.

Köle misin? O halde dost olmazsın.Zorba mısın ? O halde dostun olmaz.

Ne zaman kendi lehinize konuşmak isteseniz bir şahit davet edersiniz;ve onu hakkınızda iyi düşünmeye ikna ettiğinizde iyi düşünmeye başlarsınız siz de kendiniz hakkında.

İnsanlar ışığın etrafında toplanırlar.Daha iyi görebilmek için değil daha çok parıldamak için.