B.Can...
Saklambaç...
yüzü saklanmış bir sualin kıpırtsındayım
birazdan doğacak günün haberini bekliyorum
saklambaç oyununda gün geceyle kapışıyor
söbeleniyor seherin alacalı kuşları
bu gece yine kalkamadım gündönüme
firuze gökleri izleyemedim göklerin
sabaha değin beklediğim an
ana mekik kala öldürdü uykusuzluğumu
kapanı verdi yansıyan gözlerime çapaklarım
Saklambaç mahurluğunda sobeledi yine beni
geceye biriken uykusuzluğum
yine sobelendim oyuncaklarım çalındı
görmedi kimse bilmedi izlemedi
çalıp götürdü bir başka bahara
bütün yabancı düşler
götürdüler amansız sefere
saklambaç oyununda
yine sobelenen ben oldum
ruhum göçebe kaldı kahır isyanlarda
saklı kaldı silinen gerçekler
söbelendim eskidim tozlandım
yoruldum paslı tezahurlerde
hangi oyun böyle çalır uykusuzluğu
hangi koridorda takılı kalır isyanlar
bozuldu efsunu bütün çocuklukların
ellerini kaldırıp işaret ederek ayı
saklandı bütün yıldızlardaki ışıkları
artık sobelenen gerçeklerde
bir saklambaçtır çocuksu mahmurluğum
bir andır sakladığım anılarımdan
susmayı öğrendiğim ilk gün gibi
alıştım artık susuzluğun çatlatan kavruluğuna
Susmayı öğrendiğim ilk gün gibi
söbelendim saklambaç oyununda.
|