|
Hüzünlerde Eskidi Yüzüm ...
Hüznün tonları vardır.Mutlulukların gözyaşları oldugu gibi...Hüznün birçok yüzü vardır,kişiliksiz suretlerin yalan yüzleri gibi... Aşka benzer hüzün biraz,bazen biraz sana biraz bana benzer...
Sen gittin gideli hüzün ben oldu ben hüzün.
Sinemaya gitmiyorum artık , filmler almayı bırakalı çok oldu.
Rüyalar göremiyorum artık.Kabuslarım bile bırakıp gittiler.
Özlemlerim yok artık.Özlediğim yüzler albümlerimde kaldı.
Düşlerimden düşmüyorum her gece, düşlerim beni terk etti ansızın.
Heyecanla açmıyorum telefonumu,zaten o da unuttu çalmayı.
Gitarım da besteler yapmıyorum artık,gitarımın telleri kopuk kaldı.
Köpeğimi alıp sabah koşularına çıkamıyorum artık,o da gözyaşlarımla sonsuz oldu.
Süt katmıyorum kahveme eskisi gibi, katıksız ve koyu kahve seviyorum artık.
Başucumda durmuyor fotografın,kaybettim ve aramaya yeltenmiyor ellerim.
Yemekler yapmıyorum özenerek artık,mutfagın yolu bile belirsiz...
Sahilde oturmuyorum aynı kayanın üstünde, sessizlik korkutuyor artık.
Uzun değil saçlarım eskisi gibi,kestirdim ugraşmıyorum.
Beyazlarım da arttı zaten ,yaşlılık çalıyor kapımı.
Dans etmeyi de bıraktım ,çocuklugum küstü bana ama olsun.Kagıt helvalarla aram yok zaten.Elma şekerleriyle de...
Pasta sevmiyorum artık,kremalarla da aram açıldı.
İsimsiz mektuplar bırakmıyorum kutulara ,mektup da yazmıyorum artık.
Mail kutum dolup taşmıyor,ben de pek bakmıyorum emaillere.
"Müzik kulagım yokmuş" öyle diyor keman hocam.Oysa duymuyor artık kulaklarım notaları.
Tiyatrolardan uzak duruyorum ,sana rastlama korkusu çöküyor üstüme.
Beyoglunun kaldırımları beni çagırıyor artık gidemiyorum.
Tramvayda herkesin yüzü sen,otobüse biniyorum artık.
Ev arkadaşımı da değiştirdim,daha dogrusu o taşındı.
Evimin balkonunda deniz yok artık,kuytu bir yere bakıyor yeni evim.
Bu ara senin yıldızın da kayboldu ortadan,benim ki artık yok zaten.
Bir gün düşerse yolun şehrime ,çay içmeye beklerim.Unutmadan yeni ev arkadaşım da bekliyor seni.
Adı hüzün...
|