kendime dolu dolu bir günaydın diyerek, gunun serinliğinden faydalanıp ciğerlerimi temiz hava ile doldurarak başlamıştım 1 mayısa.
sonra tüm dünyaya seslenmiştim: GUNAYDIN
bu bir mayıs yalan oldu, gelecek bir mayıs için söylüyorum şimdi:
taş atan kardeşlerime öncelikle, insallah o zamana insancıl duygularımız dahada artar,
polis kardeşlerime sonra, mesleklerinin zor olmasını anlıyorum ama suclu ile sucsuzu ayırabilirler İnsallah, hastane yakınlarında, kafelerde, daha dikkatli olurlar, karsılarındakilerin insan olduklarını unutmazlar
son olarak 1 mayısta eyleme katılmayıpta sans eseri oralardan gecen arkadaslarıma diyorum günaydın, arada nerde yaşadıgımızı düşünün, 1 mayısta eylem yapılacak alanda ne işiniz var Allah aşkına...

şimdilik hepiniz sağlıcakla kalın
unutun kavgaları (hatırlarsanız kan davası olur)
unutun başına vurulan taşlarla yaralanan polisleri
unutun gaz bombasından dolayı kalp krizi geçirip ölenleri
unutun hepsini kardes olalım.
yada tamam unutmayalım ama ne olur artık kin beslemeyelim birbirimize karsı.
bitsin istiyorum kavgalar.
gercekten bu kadar zormu arkadaslar, BARIS gercekten bu kadar uzakmı?

cocuklar uyuyun, uyuyun siz çünkü güzel ve güneşli günler cok uzakta henuz.
biz hala insan olduğumuzun farkına varamadık, maviliklerin güzelliğinin farkına nasıl varacağız?