Alıntı:
KATAMATZE´isimli arızadan alıntı
"bu dünyada insan için insanca yapılmış her ne varsa bilin ki yaşamın sonun ölümün olmasındandır"
|
Ölüm olmasa felsefe elzem olmazdı(en azından çoğunluğa göre).
Alıntı:
GOrkem´isimli arızadan alıntı
optimist olma sebeplerinden bir tanesidir ölüm ve tek yasanir!!
ölümle burun buruna gelmeyen birey ya ne denli ulu oldugunu da anlayamaz!bu yuzden akli ba getiren,yumulu gözleri bir anda açan bir yetenege sahiptir ölüm..ogrenilmesi kolaydir ama kabullenmesi zor..kimsenin i gelmez ve her baba yigidin harci da degildir!!  |
Jim Morrison'un ölüme dair yaklaşımını aktarayım önce:
"uçak kazasında ölmek nasıl bi şey tahmin edemiyorum ama ölmenin en iyi yollarından biri. uyurken, yaşlanınca ya da aşırı dozdan ölmek istemem. nasıl bir şey olduğunu hissetmek istiyorum.insanlar acıya kıyasla ölümden daha çok korkar. ölümden korkmaları çok garip. hayat ölümden daha çok acıtır. ölüm anında acı biter. evet bence ölüm bir nevi arkadaştır.tatmak, duymak,koklamak istiyorum. ölüm insanın başına sadece bir kez gelir. kaçırmak istemiyorum."
Ölüm anlamlandırdıklarımızla, hayal ettiklerimiz arasındaki tek kö
prüdür. Hayalgücünün en yüksek noktasıdır.Korkudur, mutluluktur, zirvedir, çoğu zaman da diptir.
Dünyaya ağlayarak başlayan insan, gerçekten de acınası haldedir ölümden önce. Çılgıncasına korkar, dünya ona istediklerini vermemiştir. Geleceğe attığı bunca şeyden sonra, artık bir geleceğinin olmadığını bilmek onu dehşete düşürür.
Oysa yaşarken ne yapmıştır ki, ölümden kaçsa bile anlamsız yıllarına yeni anlamsızlıklar eklemekten başka ne yapabilir.
Son 2 milyon yılda çok olağanüstü insanlar bile ölümü beklemekten sıkılarak hayal dünyalarına döndüler ya da her şeyi bitirdiler.Nietzsche aklını yitirdi, Jack London intihar etti, Syd Barrett son 40 yılını evinde geçirdi...
Dünya yaşamı sürekli engellemelerden ibarettir. Beynimizi zincirleyen yüce(!) toplum ve onun garip değer yargıları, sürekli geleceğe ertelenen idealler, korkulardan beslenen bir kara düzen...
Son olarak ben de ölümün insanların gözünü açan en büyük güç olduğunu düşünüyorum. Nasıl ki sosyalizm 1. ve 2. paylaşım savaşlarında verilen büyük kayıpların ardından güç kazandıysa(revizyonizm çok gecikmese de); gelecekte de ideal düzen için çok büyük bedeller ödenme ihtimali tehdit edici boyutlarda yüksek olacaktır.Ama her şeye karşın olacaktır, her şeye karşın kaçınılmazdır.