İnandığımız düşünceyi terketmek daha kolaydır.Ben bir inancı bıraktığımda diğeri de aynı onun gibi olur diye asla başka bir şeye inanmam.Zaten "ya" ile başlayan tek bir cümle bile yeter.Bu cümleyi kuruyorsam bu düşünceye zaten inanmamışımdır.Bir şeye olan inancım bozulursa aslında hiçbir şeye inanmadığımı düşünürüm.Yani inandığım herşeyden şüphe ederim.

Yalnızlık iki satır gibi, iki satır arasına sıkışan ah bu cümlelerin dili bir olsa,konuşsa avutsa umudum olup içime beni tutsa.Hasretiz yeni bir yangına, boşa geçen dünün acısı vurur yine yarına, mutluluk deva olmaz aklıma, yere seren
beni ecel gelir aklıma…
A.Alarm