Kişi olarak hiçkimse kendim kadar ilgimi çekmez benim, birini damıtmaya çalışıyorsam bu ancak kendim içindir kendimden ötesi için değil; velakin derinlere daldığını çıktığını (derine bak salık verilmesi bu intibâ bırakıyor) iddia eden birey'in konumuzla da alakası var-dı; nerede görüyor kendini, nerelerde, ötekini nereye koyuyor, nerelere? Yabancılaşmanın sürü psikolojisi, yağma/talan ve hissi tahribatla geçişkenliği nereye kadardır? Vicdan supap olur mu kötülüğü yapma olanağı varken beşere? Olmazsa hissi midir? Hissiliğin önüne bilenmiş bir bilinç koyamazsak; yaptıklarımızın ardılında ne aramalıyız, sorular ancak köprülerde yanıt bulur, yoksa bir köprü kurma niyeti, beyhude bir çaba olur ötesi...

Düşüncenin ısrarını severim, özgürlük için çiledir;
Ve evet monologları ben de sevmem...