06-04-2008, 23:32
|
 |
kızıl arıza Багэр
|
|
Üyelik Tarihi: 05-12-2007
Nerden: stenbol
Yaş: 35
Mesajlar: 887
|
|
Alıntı:
|
Ey sürü, tarihe borcunu öde; insan olmayı dene...!
|
ben buna fazlada katılıyorum demesem sevgili maria...açıklamasını yapmaya çalışırım da anlatabilirmiyim onu bilmem...nietscheden beridir sürü ye olan düşmanlık ta,hedef gerçekten sürünün kendisimidir,sürüdeki niteliksizlikmidir onu ayırt etmeliyiz...ayrıldık hadi ben,sen,o biz,yada nietsche...sürüden.Ya sonra anlatmak zorunda kalışımız,anlaşılmaya çalışmamız,birer sürü oluşturma çabası değilmidir,bilinçsiz...bak farklıyız biz diyerek bir fark oluşturmak ve o tüm farklı olanlar tarafından anlaşılmak(istemek) yeni (ama nitelkikli)bir sürüye giden yol değilmidir...sürüden ayrılmak tek başınalık değilmidir ki...onca elde edilmiş nitelik bir işe yaramadıktan sonra (satmak değil amaç,paylaşmak)...herşeye uzaktan bakmak/bakabilmek ama paylaşamamak...neye yarar ki..yada benim söylemim fazlaca mı bencillik içeriyor...sürüden ayrılmak duvarlarla yada tavanla muhattap olmakmıdır acaba...nasılsa gökyüzü sürüye ait bir düş olmuş otlanırken...hadi,ayrılalım sürüden diyerek değil bir fark oluşturarak çıktık ordan...sürüden ayrılanlar öyle dağınık öyle amaçsız kalmazmı...ve bir araya gelmek yeni ama nitelikli bir sürü oluşturmazmı...yani,yalnız olabilecek kadar güçlü olunabilirmi,insanimidir bu...hak vermiyor değilim fakat anlayamıyorum bazen...
imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр
|