insanın kendi varlığını hissede bilmesi, ve kendine nedeni ve niçini sorabilmesi ,düşünce yoğunluğunda yaşamı kurgulayabildiğindendir..
hiç bir şeyin, var olma nedeni düşünce değildir, düşünce yaratıcı olsa önce tanrının yaratılmasına izin vermezdi, ki tüm dünya insanlarını, kendi sömürge çemberinde korkularına tutsak olmasının önüne geçmiş olurdu ,ondandır, doğa, insanı, insanda, tanrıyı yaratmıştır. ve düşünce insanların kendi varlığını hissettirdiğindendirki yaşamı düşünce yoğunluğunda yaşayanlar anca bu olayan tanrı korkusundan kendini kurtararak bireyleştirerek kulluk tan uzaklaşmasını sağlamıştır.
ve düşünce sayesinde insanlık kendi ufkunu açarak yeni başlangıçlara yöneltmiştir ki işte son iki yüz yıl insan kendini düşünce sayesinde aşmaya devam ediyor örnek bugünkü teknolojiye bir bak birde uçsuz bucaksız bir ormandaki yaşama bak yaşama tutunduğumuz değerlerin tümü insan düşüncesinin ürünüdür..

- bedenler yok oldukca- düşünceler çoğalarak artar. var olmak yada yok olmak sade bir ikilemdir

Evrenin yasalarındandır,/ hiç bir şey dibe vurmadan yeni başlangıçlara yönelemez,/ bu doğanın diyalektiğine tersinden bakmak, ve kendimizi aldatmak olur.
Elbette yeni başlangıçlar olacak, ama, önce tüm dünyada, emek dibe vuracak, ve yeni başlangıçlara yönelecektir arayışlar, ki- o gün geldiğinde hiç kimse kendini bundan kurtaramayacaktır …….
A Oral