Önermenin değerli olabilmesi için kabul edilebilir önerme olma kıstasından haberdarsınızdır sanıyorum Sosyopat.
Şiir yazan kadına sevilmek yakışmaz, şiir yaz(a)mayan kadına da şevişmek yakışmaz türü populist ve manasız bir önermeye döner sizinkisi. İmgeyi sevemedim bu kez...

Pek geniş bir mevzu, bunu "kadın filozoflar" türü üstelik de kırpma bir metnin altında yapmak durumunda olmak üzer beni. Uzatmadan söyleyeyim söyleyeceğimi; kadına biçilen bu tür "onurlandırıcı" kıvamda metaforlar egemenlerce sınırları konmuş surların içinde yankılana yankılana karanlığa karışır umuyorum. Diğer forumda da belirtmiştim, yineleyeyim, edebiyat/felsefe gelenekten beslenir, öykü ülkemizde ne denli cılız bir edebî dalsa, şiir de o denli gürbüzdür; yazıdan evvel şiir vardı, önce söz, söz, söz...Hal böyleyken aynı gelişim sürecine tabi olamamış aynı türün iki farklı cinsin "başarı" ve "tanınmışlık" manasında aynı kulvarda değerlendirilmeye alınması istatistiğe de mantığa da terstir. Sanat "güzel"i yansıtır/filtreler; eril tarih güzelliği ilk elden kadına "bahşederken", ikincil elden doğanın yansıtılmasını kadına yasaklamıştır; yasağı delen birkaç kadın filozof, birkaç kadın ozandan bahsedebiliyorsak, onların yaşamları da çoğunlukla ya yalnız ya da eril/aristokrat bir yaşam biçiminin getirisidir.

Ve temennimi yineleyeyim; organsız bir bilim-felsefe-sanat-edebiyat dünyası dileklerimle....