|
hep bu şekilde güdüldük de ondan. çocukken ağladığımızda "ağlama lan (afedersiniz) karı gibi" tepkilerine maruz bırakıldık öncelikle en yakınımızdakilerden. ağlamanın güçsüzlük (ve "karı" kısmına ait bir durum) olduğu dayatmasıyla büyütüldük (-ki bu ne acıdır kimi hanımlar tarafından dillendirildi). büyüdükçe öğrendik aslında ağlayabileceğimizi ve bunun çok da güzel bir duygu olduğunu... bir film izlerken, şarkı dinlerken, ayrılmamak için yalvardığımız sevgilimize diretirken, askere giderken, eşimizi doğum sancılarıyla hastaneye yetiştirirken, çocuğumuzu kucağımıza alırken, o ağlarken... bütün bunları öğrenirken elbette eksilmeyen tek şey "erkekler ağlamaz"dı... olsun varsın. bu konunun altına mutlaka düşülecek bir dize'dir ve ilk sulugöz sazan ben olayım...
Ağlamak güzeldir
Süzülürken yaşlar gözünden
Sakın utanma ...
Ağlamak senin kara dünyada
Hala sevdiğin ve hissettiğin
Tüm güzelligin ve çirkinliğinle
Var olduğundur var olduğundur
maalesef sezen aksu ...
Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....
|