biliyorum sen yine
parmak uçlarında üşüyorsun
aramızda kıvrılıp yatan uzaklığa inat
ayaklarınla kasıklarımın kasırgasını
ellerinle yüreğimde yaktığın ateşi düşlüyorsun
sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta
ve çırılçıplak bir ırmağa dönüşüyoruz yatağımızda
apansız pencerende gülümsüyor güneş,ne güzel
bütün parmakların tıkır tıkır işliyor
iştahla biliyorsun yaşamaktır aşk
geceyle gündüzün sessiz geçişimidir bir uyku boyunda
delice bir yangın parmaklarının buzulunda
ahhh şahrud
her yerimiz nasıl da şaşırıp kalmaya istekli...

Tunay Bozyigit(Seyduna)