bir kenti ağlıyorum
dün gece uyuyamadım
bir kenti ağlıyorum.
gözlerimden kaçgun görüntüleri dökülüyor
dilini yitiren kent
söyle
bir yaşamı güzellemeyi sana kim yasakladı.
şiirlerden yaşama taşınmış insanları arıyordum
sen,insanı tıkanan yollara,
akmayan sulara gizledin.
bir çocuk babasını öldürdü
bir kadın bedenini
bir adam böbreğini sattı.
söyle
kocamış kent
düşlerimi nereye bıraktın.
sevgilim,
bu kent beni hırpalıyor,
bir gün...
söyle,
dilini yitiren kent
sana konuşmayı öğretirsem
düşlerimi kapatan örtüyü kaldıracak mısın
insana gülecek misin?
berrin taş.