kabusnamede anlatılan konuları daha da aydınlatmak için çeşitli hikayeler de kullanılıyor... bunlardan güzel söz söylemekle ilgili olanı oldukça enteresan...

derler ki bir zengin ağa vardı... gayet sahib-i tabiat idi... ve bir oğlan kulu vardı... ağa onu her işe alıştırmıştı... kul oğlan gayet öğrenmişçe idi... bir gece ağa kulu ile bir döşekte yatarken oğlana iştahı kabardı... kuluna rrdın beri dön dedi. kul oğlan ise ey ağa bu sözü daha güzel söylemen gerekirdi diye yanıt verdi... bunun üzerine ağa bu söz daha güzel nasıl söylenirmiş biz de bilelim dedi... kul dedi ki ardın beri dön diyeceğine yüzün öteye döndür desen daha iyi olurdu... ikisinde de amaç aynıdır ama ikinci söyleyiş daha güzel olurdu... bunun üzerine ağa işittim ve öğrendim... ve bu senden öğrendiğim edebin minneti şükranesine seni malımdan azat eyledim dedi... ağa utanıp kötü alışkanlıklarından vazgeçti ve oğlanı serbest bıraktı...