iş yerine geldiğimde zamanlarda günümün başlamadığına karar verdim. akşam olsa da eve gitsem ütü felan yapsam modundayım, günlerdir tembel tembel yaşıyorum, canım sıkılıyo buna, bahar da gelmedi gitti, hala buralardayım bi hareket yok, en sonunda taşınacağımı unutacağımı sanıyolar galiba, bu arada işkence etmekten sıkıldım zaten bi işe de yaramıyo, işkenceyi çekmeyi göze almış insanlarda, bıkmadılar hala benden diyemiycem, bıktılar bıkmasına da bırakmıyolar hala, nsaıl birpsikolojidir bu anlamış durumdayım, anladığım hoşuma gitmemekte vs vsyemeğe gittim gelirim sanırsam, emin değilim beş karış havadaki aklımın ne yapacağından...