Evet belki haklısın Des. En azından şu ana kadar yaşadıklarım söylediğini haklı çıkarttı banada. Ama ben umuyorum, hep umuyorum ve ummaktan sıkılmayacağım umudumu kaybetsemde. En azından kendi değerlerime sahip çıkabileceğim. Bir kaybım olmayacak.

Mesela bir Can Dündar'ın bir Zülfü Livaneli'nin yazdıklarına, yaşamlarına ve gözlerinin içine baktığınızda nasıl hümanist bir çizgide insanlar olduğunu hissediyorsun. Ve bu insanlar evli çoluk çocuğa karışmış insanlar. Bence bulmuşlar yaşamışlar bizim filmlerde kaldı dediğimiz şeyleri. Eğer yapmacık olsaydı o yaşlarda hala o sevgi dolu gözlerle bakamazlardı insanların yüzlerine bir livaneli bir can dündar.

Pusulasını, inancını kaybetmiş bir insan çölde tek başına kök salmış kuru dallarından başka birşeyi olmayan bir ağaca benzer.