Bu, Embesil Anarşizm temel ilkeleri işte, Eshquia'nın saydıkları.

"Ben anarşist'im, kralını tanımam, önüme geleni yıkarım" dersen, sen anarşist değil, son derece boktan bir adamsın demektir bu. Vandalizm benzetmesi biraz aşırı gibi görünüyor ilk başta ama, aslında az bile...

Zira, tamamen, bilinçsizce hedef alınmış bir anarşist düşünce var. "Ben anarşistim, senin varya mına gorum lan ben" dersen, anarşizm'in en fazla eleştirdiği, bilinçsiz insan konumuna düşersin -ki bu da, adının battığı, fikrinin sıvandığı noktaya denk düşer.

Bu yazıda, kendi üzerime alınacağım noktalar da var ama, ben değişmem. Bu ayrı. Ama hiçbir gün çıkıpta, "ben anarşistim, bu yüzdendir ki, ahlaksızım" ilkesini biçmedim kendime.

Gerçekten saygı duymam. Müslümana saygı duymam. Dogmatik düşünene -ki düşünmekten öte, kabulleniştir -ki ikinci bir ki olarak, müslümanlığın sözlük manası, teslimiyetçidir, bana gelmez...

Ama, anarşist ayağına, orda burda isyankar takılıp, sabah sivilce sıkmayla, yürümez bu işler. Embesil Anarşizm'in başladığı noktada, anarşizm'e en büyük darbe vurulmuş olur.

Öküz;

Baktığı nesneyi 16 saniye sonra algılar.

Seçmen;

Baktığı nesneyi - 5 seneden az olmamak kaydıyla - ne zaman algılayacağı konusunda henüz kesin bir bilgi yok.