Çevremizde duyuyoruz, okuyoruz, tanık oluyoruz... Kendisini "müslüman" olarak lanse eden bazı kişiler, karşılarına bir ateist insan çıktığında, ona alçakça-acımasızca bir taarruza geçiyorlar.
Prof. Celal Şengör hocamız, Ahmet Hakan'a bir mektup yollamış ve Ahmet Hakan da bunu köşesinde yayınlamış. Celal hoca bu mektubunda, "ateist olduğunu" açıklamış. Bu köşe yazısı/haberin yayınlandığı başka sitelere de baktım ve orda bu yazıya yapılan yorumlara şöyle bir göz attım. İnsanın kanını donduracak bir öfke ve nefret hakim yorumlara. Ellerinden gelse Celal Şengör'ü çiğ çiğ yiyecekler. Celal hocanın suçu (!) ateist olduğunu açıklaması ve birkaç gün önce yaptığı türban karşıtı açıklamalar.
Celal hocaya saldıran insanlar, bu yorumlarını İslamcı sitelerde yazmışlar, kendilerini "müslüman" olarak gören veya öyle lanse eden kişiler.
Ama müslümanlıkta inanmayan insanlara da saygı var. Çünkü sonuçta o da bir insan ve inanmamak elbette onun kişisel tercihi.
Bu saldırgan yorumları yönelten şahsiyetler bunu biliyorlar ama öfkelerini kusmaktan kendilerini alamıyorlar. Evet, kendilerine biçilen bir rolü canlandırıyorlar. Bu öfkeli mesajları, bu rolün gereği.

İyi ama bu nereye kadar gidecek? Bu konuda, bu örnekte Celal hocanın can güvenliğini şu dakikadan itibaren kim garanti edebilir?

İslamiyet yıllardır kötüleniyor dünya tarafından... Bu tarz öfkeli yorumlara bakıyorum dışardan bir göz olarak, şunu görüyorum: "İslam dini kendi gibi olmayana inanılmaz tahammülsüz, şiddet yanlısı..."
Evet, Avrupa'dan İslam coğrafyasına bakılınca görülen genel olarak bu.
Ben tek bir birey olarak bunu durduracak birşey yapabiliyor muyum? Hayır yapamıyorum. Ama hiçbirşey yapamasam da bir müslüman olarak bu durumdan rahatsızım.
Rahatsızım ama İslamiyeti kötüleyen adamların ellerine koz verildiği için de adamları haksız göremiyorum bazı zamanlar...

Özetle, "müslümanım" deyip ateist bir insana alçakça saldırmanın mantığındaki mantıksızlığı tartışalım...