adorno üzerine az konuşup çok dinlemek isterken; bu kadar çok şey söylemek durumunda kalmak beni ürkütüyor biraz ama kendimi tutamıyorum!

mevcut durumu belirlemesinde zaten evet eleştirel tavrı apaçık ortada..
ama "durum bu" demediği anlamına gelmiyor.
yani diyor ki : "baskıcı (yani hali hazırda hüküm süren) düzende arsızlık özgürlükle eşdeğerdir, belirtileri de şunlar şunlardır...

ama bağışlanmaz bi safdillikle şunu söylemiş olmuyor : bu gençler düzenin ürünü onları anlayıp hoşgörelim, binbir hileyle (psikolojik telkinlerle vs.) bu hastalıklı durumu sağaltalım,
bi gün komünizm geldiğinde herşey yoluna girecek!!!

bu kez utanmayıp bi alıntı yapayım ondan, ne demek istiyormuş anlayalım:
"tek sorumlu davranış biçimi şu olabilir: kendi bireysel varoluşumuzu bir ideolojiye dönüştürmekten kaçınmak ve özel yaşamımızı da en alçakgönüllü, en iddiasız ve en gürültüsüz biçimde sürdürmek-ama artık iyi yetişmiş olmanın bir gereği olarak değil, bu cehennemde hala soluyabilecek havayı bulabiliyor olmanın utancından ötürü"

kendi esrikliğimden ötürü mü bu aforizmayı direkt bu konuyla ilintilendirebiliyorum yoksa gerçekten konuyu göbeğinden mi yakalıyor? bimiyorum...