|
niyetin ne olduğuyla ilgilendiğimizde okuduğum bir romanın finalinde vurulduğum bir sahne geliyor gözlerimin önüne. adam koşar koşar ardında kovalayanlar vardır. çıkmaz bir sokağa girer. kafasını duvara doğru eğerek son sürat koşmaya devam eder. ta ki toslayıp yokolana kadar.
adım adım ilerliyoruz. geçmişle ilgisi olmayn, örf adet anane namus ve diğer yığınla olgunun içermediği bir durum türban. algılarım kabul edemiyor büyük bir yığının ardından gidişini. yaşar kurt ne güzel demişti zamanında... OYUNA GELİYORUZ ANNE... diye... bütün bu kurmacalıktan sıkıldım. kim ne niyeti varsa bir an önce yapsın. dağıtmak mı istiyorlar dağıtsınlar. ara ara kürt... ara ara alevi... ara ara sağcı solcu.... ara ara türbanı sokup durmasın gözümüze... dağıtsın... sonra da bakalım hep birlikte seyrimize....
Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....
|