öncelikle kendimize şunu sormalıyız .. eylemlerimi insan olduğum için .. insan olmanın gereğinden mi yapıyorum?? .. yoksa cehenneme gitmemek için mi??.. yani bi korku unsurunun sebebiyetinden mi bu eylemlerim?? ..

ey allahçılar ben sizin allah diye tabir ettiğiniz bi güce inanmıyorum .. çünki hayatta olanı .. varolanı .. değerlendirdiğim zaman bu sonuca vardım.. eylemlerim ise hiçbi ahlaki sistematiğe uymaz .. hepsi bana özgüdür kendi ahlakımı kendim yarattım.. ben bi insanım ve insan olma gereğini layığıyla yapıyosam ne mutlu bana.. siz allahçılar ise cehenneme gitmemek için, orda kendi alevinizle yanıp tutuşmamak için bi takım eylemlerde bulunuyosunuz.. benim yaptığım eylemler sizinkilerle hiç bişekilde uyuşmaz.. ama tut ki uyuştu diyelim.. farkında olmadan aynı davranışları sergiliyoruz .. size soruyorum ; sizin cehenneme gitmemek için var olan kuralları uygulamanız mı ahlaksaldır(tabii adamın içinden bunların hiçbirinin geçmediği sadece kurallar olduğu için böyle yapması gerektiği de yadsınamaz) .. yoksa benim insan olma bilinçsizliğimden kaynaklanan davranışlarım mı ahlaksaldır?? ..

Ahlak konusunda inandığım ilke şudur; bir şeyi yaptıktan sonra kendini iyi hissediyorsan o ahlakidir; eğer kendini kötü hissediyorsan o gayri ahlakidir. /Ernest Hemingway_

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *