Alıntı:
|
Ancak hipnozdan uzaklaştıkça aktarım olgusunun içerdiği zorlukların kendi içinde farklı bir sağaltım umudu taşıdığını farketti.
|
Evet gerçekten de kimi kez «dertlerin derman» olduğu, ayakta tuttuğunu söyleyebiliriz. Bana tıpkı Simyacı'yı anımsattı bu çıkarım; hiçbir ereği kalmamaktansa, bir ereğe tutunmak, o ereğe ulaşamamanın acısına tutunmak, tamamen boşlukta sallanan bir sarkaç gibi ereksizleşmekten yeğdir herhalde.
Özellikle "aşk" üzerinde bahsettiği «aktarım» usa çok yatkın. Birçok birbirinden bağımsız gibi görünen etkiyle bir başka "şey" üzerine aktarımlarımızı geçiriyoruz. Aktarımın «gerçeklik»le olan bağı ne kadar sıkıysa, süresi de o denli uzun olabiliyor, yok uçurum derin ise hüsran'a dönüşüyor duygulanım.
Alıntı:
|
fiili gücün yerine fikirlerin gücünü koyma girişimi başarısızlığa mahkum
|
Toplumsal şiddet eğilimi'ni ölüm içgüdüsüyle açıklıyor Freud, Einstein'e yolladığı cevapsal mektubunda. Bu beni fazlasıyla tatmin etmedi açıkçası, yani özetle diyor ki -anladığım kadarıyla- insanın temelinde inorganik ve cansız bir varlık olan ilk haline dönme arzusunun iç yansıması intiharsa, dış yansıması da öldürme olarak vuku bulur. Yaşam içgüdüsü şiddet eğilimi'ni açıklamada ussal gelse de Freud'un "kaynaşık" içgüdüler olarak tasvir ettiği geçişkenliği pek ussal gelmedi.
Alıntı:
|
İnsanın doğası ve bu doğanın içerdiği dürtüler her zaman onu bu aktarımın içindeki devinimlere doğru iter. Bu aktarım sabit bir durumda kalamaz. Tatmin yaşantısı süreklilik arz edemez. Bir zaman sonra, topluluk ruhu hipnozun dışına doğru taşmaya başlar. Bazı durumlarda, başlangıçta grubu baştan çıkaran ve ona canlılık veren araç amaçlaşır ve bu hipnoz bir evrime uğrayamaz, çözülemez ve topluluğu "zamansız" bir birincil süreç fanusuna kilitler görüntüsü verebilir. Böyle durumlarda, lider ve onunla özdeşleştirilen ideoloji, inanç veya siyaset idealize edilir. Topluluğun dürtüler kaynaklı doğal çözülme türevleri ise topluluk dışına yansıtılır. Lider ve onunla özdeşleştirilen ideoloji temiz ve pak kalır; üzerine şüphe bulutlarının gölgeleri düşmez. Böyle durumlarda, dışarıda "kötü ötekiler" bulunur. Gitgide kapanan topluluk, "ötekiler"i paranoid bir şekilde gözetlemeye başlar.
|
Çarpıcı bir metin...!
Biraz uzun ve nette ekran karşısında uzun metinler okumaktan sıkılanlar da var biliyorum ama, metni okumanızı tavsiye ederim.
Teşekkürler Duarden...