Lilith denize at misali.
Benim de hiç yanıt almayan forumlarım var, umursamıyorum, devam ediyorum çünkü bir süre sonra birileri bulacaktır onları diyorum. Ben siteye yeni üye olduğumda birkaç politik tartışmadan hemen sonra, arşivleri kurcalamaya başladım. Çok dipten köşeden okuduğum forumu yukarılara taşıdım, edebiyat felsefe bölümlerinde sanırım tıklamadığım başlık kalmamıştır. Birileri mutlaka buluyor onları, bulacaktır da.
Ama asıl sorunumuz tastamam yığınlarla katlanarak boş içeriğin servera dayatılması ve bizim de bu sorunu çözemememizde.
Bu yığın metinler kimi değerli üyelerin de sitede az biraz soluk aldıktan sonra sıkılıp tez terk etmelerine neden oluyor. Açıkçası gidecek kadar sabırsızları çok da umursamıyorum. Ama "yığınların hakimiyetinden daha tiksinti veren başka bir şey yoktur" demiş Nietzsche, ben de bu 'yığın metinlerin hakimiyetinden' huzursuz olduğumu ifade etmeye çalışıyorum nicedir.
İnsanlar kısacık bir metin okuduklarında dahi kafalarında bir imge belirir. Herhangi bir imge. Bunu yazmadan yalnızca metni aktarmanın ne alemi var diyorum ben de aslında özetle. Bu tembellikten mi, arkamızdan koşuşturan birilerinin olmasından mı, her gün onlarca ileti girme mecburiyetimizden mi?
Forum demeyelim o zaman buraya, tartışma sitesi de demeyelim, aktarım sitesi diyelim. Evinizde olan kitabın ikincisini size vermeye çalışan birine ne dersiniz, üstelik o kitabın sizde olduğunu bile bile?
Var olanın üzerine bir kıymık dahi koymaksızın olanı tekrarlamak kadar boş bir uğraş yoktur sanıyorum. Yazılmadık hiçbir şey yok, aynı nehirde de ikinci kez yıkanılmıyor, mutlaka bir yenilik katmamız lazım, iyi-kötü yeterli-eksik yetkin-acemi vs hiç fark etmez, yeter ki çabalayalım, yeter ki bizden olsun, katmazsak varoluşumuzun manası ne ki sitede?

Not. Off Salih ya, böyle kestirmeden ifade etme biçimine astayım, senin şu kulll abi modunu bir ben öğrenemedim, geveze raziyeler gibi çen çen çene, ne bu be, aaa şiştim...)