Bence insanın doğasına iyilik atfetmek evet insanın çok yönlülüğü içersinde "gerçek"çi değil ancak kişilerdeki iyi ve kötüyü , başka kişilerin "iyi ve kötü dayatmaları"yla açıklamaya çalışmakta bence bir paradokstur . "İnsanı kötü yapan insan..."

İnsanları kötü yapanlar güçlü insanlarsa, güçlü insanları güçlü yapanda "insanlar"dır . Bu bir döngü . Yöneten-yönetilen, seçen-seçilen, güçlü-güçsüz, ezen-ezilen ... Bu roller her dizgeli felsefe ve ideolojik sistemde farklı tanımlanmış . Ama bana öyle geliyor ki , kapitalistlerin patronları "yığınlar"dır . Bir işçi aynı zamanda ezen olabilendir , evine gittiğinde karısına karşı diktatör olabilen ! Gecekondu yoksulu mağdurluğunun yanında özel mülkiyeti gaspetmiş bir şerefsiz olabilendir . Bir diktatörün korkak, bir çocuğun ölümüne cesur olabileceği gibi ... Ki bu olabilirlikler istisna da değildir tahminimce . Hayat tüm kavramları iç içe yaşar. Kişilerse işlerine geldiği gibi tasnif eder hatta uydurur onları . Ve belki bilinçlide yapmaksızın ! Çünkü değil mi ki bilim dahi bilinçsizlik tarzlarından biridir !

Kişinin kötülüğü bilmeden - cahilliğinden - yaptığı düşüncesi bana bir diyaloğumu anımsattı .

Tekirdağ'dan ring aracı içinde mahkemeye götürülüyorduk. Arabada Beşiktaşlı Hürriyet Abi de vardı . Kardeşini ve dayısını öldürtmüş, 2 ayrı müebbetten yargılanıyordu . Durumu pek umutlu değildi . Hoş bir muhabbetimiz vardı . Sonra "Birşey soracağım ama sakın yanlış anlama" dedim temkinli bir şekilde , "Allah'a inanır mısın ? "diye sordum. "İnanırım" dedi . "O zaman cennete ve cehenneme de inanıyorsun !?" dedim. "Eh ona inanınca ona da inanıyorsun haliyle " dedi . "Peki Hürriyet Abi " dedim " nasıl böyle birşey yapabildin ?" Cevabı çok çarpıcıydı ! "Bak kardeşim, Allah her şeyi bilendir değil mi !? O nedenle delikanlı kim , şerefsiz kim onu da bilir ! Benim neyi niye yaptığımı da ! Dolayısıyla O benim O'nunla herhangi bir alıp veremediğimin olmadığını , ama o şerefsizin de hakettiğini bulduğun gayette bilincinde Allah . O nedenle benim herhangi bir korkum yok " demişti .

Kötülük ise bence bir hayat damarıdır . Kişiler ondan yararlanabildikleri oranla yararlanırlar . Cioran'a göre ise kişiyi hayata bağlayan yapabileceği kötülük olasılıklarıdır ! İyilik ise belki de sakat kötülük , ya da sapkın kötülüktür . Nietzsche'ye göre ise "kendini kötü sevme" ...

Anarşizm mümkün mü ? Bu anarşizmden ne anladığınıza bağlı derim .

Sıkıntı, gerçekliğe sinmiş hiçliğe dayanır . - Kierkegaard -