günlerden 3 ocak yıllardan 1998 idi . izmirden telefonda kardeşin çok hasta dediklerinde öldüğünü anlamıştım o an . ruh var mıdır bilmiyorum varsa bu yazıları okuyabilir mi bunu da bilmiyorum . bildiğim tek şey varsa senelerdir aklımdan bir gün bile çıkmadın . ilk başta seni , annemi , babamı , kendimi suçladım. neden böyle bir şey oldu halen de bulamadım .ama şimdi biliyorum ki suçlu yoktu. seneler boyunca neden öldüğünü de bilemedik .bildiğimiz tel şey asılmıştın . sen bilmiyorsun sen öldükten sonra annem hiç konuşmadı , gülmedi dahası yaşamadı , diğer 4 çocuğu sanki yoktu herşeyden kopmuştu . nefes alan bir bitki gibi idi . senelerce akıl hastalığı beyin hastalığı karışımı bir durumda bu dünyada sadece bir yer işgal etti 2006 ya kadar sürdü yaşamı . babam ise üzüntüyle 2005 e kadar yaşayabildi . şimdi belki de biraradasınızdır . düşüncelerim bana ölümden sonra hiçbirşeyin olmadığını söylüyorsa da birarada olma ihtimaliniz belki vardır . en azından belki mutludurlar seninle şu an tek avuntum bu.