bir insanın nazıı anlayabilmesi için insanlık sevgisiyle dolu olması yeterlidir. aynı siyasi görüşte olmak zorunda da değildir. nazım hikmet şiirlerinde kendi siyasi kimliğini zaman zaman gözler önüne serse de onun asıl anlatmak istediği duygularıdır ve bir insanın duygularını anlamak için dediğim gibi aynı dünya görüşüne sahip olmak gerekmez.
düşünce özgürlüğü denen bir şey pratikte olmasa da teorikte var olan bir şeydir.
kimse unutmasın onun mezarını bu ülkeye sokmasalar da, okullarda kitapların içine şiirlerini koymasalarda, nazım ismindeki insanlara bile yeri geldiğinde nefretle bakılsa da hiç bir zaman içimizdeki nazım aşkı ölmez. bu da bizim düşüncemizdir.
“yol başlarında durabilmeli
kilometre taşları gibi şiirlerimiz
yaklaşan düşmanı herkesten önce görebilmeli
cengelde tamtamlara vurabilmeli
ve yeryüzünde tek esir yurt tek esir insan
gökyüzünde atomlu tek bulut kalmayıncaya kadar
malı mülkü aklı fikri canı neyi varsa verebilmeli
büyük hürriyete şiirlerimiz”
Asya – Afrika yazarlarına böyle seslenmiş Nâzım 1962 yılında. Yaklaşan düşmanı herkesten
önce görmek, yeryüzünde tek esir yurt tek esir insan kalmayıncaya kadar neyi var neyi yoksa
ortaya koyup yürümek...
Şiirden beklediği bu büyük şairin ve kabul etmeliyiz ki, onun şiiri bunları fazlasıyla yapıyor.
Yurtseverliği ve enternasyonalizmi, bir bakıma yani, komünistliği dönüp bir kez daha
Nâzım'dan öğrenelim dedik.
Ülkemizin ve dünyamızın aydınlık geleceğini onun dizeleriyle selamlayalım dedik.
Ölümünün 42. yılında Nâzım yoldaşla bir kez daha kolkola girip, bir kez daha düşmanın
üstüne yürüyelim dedik.
Bu derlemenin yayınlanması yoldaşımızın ölüm yıldönümüne rastgeliyor ama bir anma kitabı
yayınlamak değil yaptığımız.
Bu derleme mücadele rehberlerimizden birisi olarak çıkıyor.
3 Haziran 2005